HUG in Uganda: 2012

Vandaag geniet ik van een vrije dag. Al bijtijds komt Jimmy, onze vaste chauffeur, me ophalen met mijn drietal koffers. In de hoofdstad van Uganda, Kampala, stap ik over in Vincents auto en samen rijden we in 3 uur tijd over modderige landwegen naar zijn vader en zijn 5 jonge dochters in een klein dorpje. De vader is niet gehinderd door zijn leeftijd van ver in de 90 en is kennelijk nog erg fertiel, want de jongste telg is 3 jaar oud...

Een koffer vol met kleding is voor hen bestemd en een plastic draagtas voor Vincents halfbroer: Msungu (dat 'blanke' betekent). Msungu is namelijk een albino. Dit komt in Afrika vrij vaak voor en wordt gezien als zijnde behekst, de medicijnmannen maken zogenaamde medicijnen van lichamen van albino's. Arme Msungu slijt zijn dagen veelal in huis, angst voor de zon en voor enge medicijnmannen. Hij is nooit naar school geweest, spreekt alleen de streektaal en is mensenschuw en blijft daardoor op afstand.
Terug in Vincents huis vieren we de verjaardag van zoontje Trevor, 4 jaar wordt het ventje dat mij met zijn blije stemmetje 'Oma' noemt.
Om half 10 rijden we naar de luchthaven en blij omarmen we Margriet, Elly, Ina en Irma van het Poetsinstructieteam en Marjan, de assistente van het Tandartsteam. We brengen hen veilig naar hun kamers in het Airport Guesthouse en praten elkaar bij over alle belevenissen in de heerlijke tuin met een koel drankje binnen handbereik.

Module BgMax heeft geen inhoud
Naar boven